Vierde Hoofdstuk : Islam en seks

De islam is in bepaalde opzichten seksueel toleranter dan het katholicisme en strenger in andere. De moslim krijgt meer ruimte. Hij kan zijn vrouwen verstoten, hij mag vier vrouwen hebben, en talloze slavinnen. Het beste in de 'umma', zou Mohammed gezegd hebben, is de toelating om vele vrouwen te hebben.

De moslim moet zich alleen onthouden van de omgang met de vrouwen van anderen en van ongehuwde meisjes. Voor het overige zijn de vrouwen de akker voor de man. "Zo komt dan tot uw akker zoals gij maar wilt", zegt Mohammed.

Voor de vrouw is de islam eerder streng. Ontucht en verlies van de maagdelijkheid van de jonge bruid worden streng bestraft. Ook de echtgenote wordt bij overspel levenslang in huis opgesloten. (Volgens de latere islamitische wet, de ` shari`a', moeten ontuchtige vrouwen gestenigd worden.) Volgens de koran moeten alle ontuchtigen worden gestraft met 100 geselslagen.

Zij mogen alleen met ontuchtigen of ongelovigen huwen.

Voor slavinnen geldt een mildere regel; zij worden bestraft met de helft van de straf voor wettige vrouwen. Zij worden gegeseld of desnoods, wanneer ze zich niet beteren, verkocht.

Toch is Allah barmhartig voor wie zich tijdig bekeert. Wie dat niet doet krijgt op de dag van de opstanding een dubbele straf.

Mohammed schijnt hier iets ruimer te zijn dan Mozes. Volgens de Thora wordt ontucht steeds met de dood bestraft: als een meisje dat geen maagd meer is, ten huwelijk wordt gegeven, moet het gestenigd worden; wanneer een man op heterdaad wordt betrapt, terwijl hij gemeenschap heeft met een gehuwde vrouw, moeten beide sterven.

Bovendien is in de islam een zekere zedigheid geboden. De gelovigen, die gewoon waren te bidden met de Profeet, bonden hun kleed ( izar) over de schouders om hun nek, - omdat dat zo kort was, werden bij de prosternaties hun geslachtsdelen zichtbaar - en de vrouwen kregen de aanwijzing hun hoofd niet op te richten totdat de mannen rechtop zaten.

Tevens was naakt bidden verboden. "Zeg tot de gelovige mannen, dat zij hun blikken neerslaan en hun eerbaarheid wel bewaren... En zeg tot de gelovige vrouwen, dat zij haar blikken neerslaan en haar eerbaarheid wel bewaren en dat zij haar charmes niet tonen tenzij wat daarvan (normaal) zichtbaar is, en laten zij hun sluiers over haar boezem slaan en haar charmes niet tonen, tenzij aan haar echtgenoot of haar vaders of de vaders harer echtgenoten, of haar zoons, of de zoons harer echtgenoten of haar broeders of de zoons harer broeders of de zoons harer zusters, of haar vrouwen of wat haar rechterhanden bezitten (slavinnen) of de mannelijke bedienden, die vrij zijn van aandrift, of de kinderen, die niet opmerkzaam zijn op de blootheden der vrouwen; en laten zij niet met de voeten stampen (dansen), zodat kenbaar wordt wat zij van haar charmes verborgen houden."

Mohammed schrijft tevens de sluier voor: "Zeg tot uw echtgenoten en uw dochters en de vrouwen der gelovigen, dat zij iets van haar omslagdoeken over zich laten hangen; dat bevordert dat zij gekend worden, zodat haar geen overlast wordt aangedaan".

De wet van Mozes verbiedt uitsluitend het ontbloten van schaamdelen: de schaamte van vader of moeder, of een andere vrouw van vader, van zusters of halfzusters, van tantes, van schoondochters of kleinkinderen, kortom de schaamte van geen enkel bloedverwant mag ontbloot worden.

De hardheid van Mozes, waarbij berouw geen rol speelt, staat hier tegenover de milde barmhartigheid van Mohammed voor diegenen die zich berouwvol bekeren. Dat alles in tegenstelling met Jezus, die een speciale plaats in deze problematiek bekleedt..

Jezus verdedigt simpelweg de maagdelijkheid en de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Hij is ruimdenkend voor hoeren en ontuchtige vrouwen, maar streng voor mannen, die niet aan een andere vrouw mogen denken.

Zo ziet men dat de leer van een Profeet afhangt van de persoonlijke ervaring en leefwijze. Mohammed was jaloers op zijn vrouwen en wilde zich beschermen. Jezus was niet gehuwd. Het wijst nog op een andere tegenstelling tussen islam en christendom. Bij het gebed is de islam meer gericht op uiterlijkheid, terwijl het christendom meer de innerlijkheid vertegenwoordigt. "Wie een vrouw begeert, heeft al overspel gepleegd", zegt Jezus. Allah is niet zo veeleisend. Hij is begrijpend en ruim. De moslim kan niet zondigen door onkuise gedachten alleen. De islam kent ook geen biecht, zodat hij het voordeel heeft veel gemakkelijker te observeren te zijn dan het christendom. Het volstaat een pratikerende gelovige te zijn of te sneuvelen in de heilige oorlog om recht naar het Paradijs te gaan. De moslim wordt derhalve bevrijd van vele angsten.

Zijn agressiviteit, zijn seksuele begeerte, zijn drang naar wellustig en luxueus leven kan hij botvieren. Daarin wordt hij goedgekeurd door Allah.

De vasten tijdens de ramadan is een vorm van hygiëne, die tegelijk iets feestelijks heeft. Vanaf zonsopgang tot zonsondergang wordt niets gegeten, maar 's avonds viert men feest. Ascese is vreemd aan de islam, want die kent geen erfzonde. En dat stimuleert om gemakkelijk en genotvol te leven. Zo'n overtuiging heeft ook gevolgen voor de ontwikkeling van de persoonlijkheid van de moslim. Hij zal veel instinctiever reageren.

De christen integendeel moet afstand doen van zijn seksuele begeerte, zijn agressiviteit, zijn drang naar wellustig en luxueus leven, om in reinheid de arme Jezus te volgen. Hij is bovendien verplicht tot vasten, gebed, biecht, communie. De christelijke vasten moet de zondigheid helpen uitboeten en de begeerlijkheid bedwingen. De christen moet een inwendige discipline cultiveren, een geestelijke beschaving die de instinctieve tendensen beteugelt. De christelijke beschaving is dus meer introvert, de islam meer extravert.

Het succes van de islam is niet verbonden aan de salat (gebed) en de zakat (aalmoes), veeleer aan de belofte van een toekomst in het luilekkerland van het hiernamaals en de gedeeltelijke realisatie ervan in het heden. Het succes van Mohammed begint bij de eerste rooftocht. De rijke buit aan goederen en vooral slavinnen, de mogelijkheid onbeperkt te genieten van de vrouwen (het aantal wettelijke vrouwen is tot vier beperkt, maar niet het aantal slavinnen, met wie men altijd seksuele betrekkingen mag hebben) is een krachtig motief om de heilige oorlog enthousiast te steunen.

De invoering van de schatplicht voor joden en christenen, die vaste inkomsten schept waarvoor men niet meer hoeft te strijden, en die dus de moslimstaat stabiliseert, laat nu toe dat de moslims zich kunnen gedragen als rijke lui en later met hun harem in prachtige paleizen zullen kunnen leven, zoals Mohammed beloofde.

Bovendien wordt dit hele gedragspatroon gerechtvaardigd als de wil van Allah. Dat is de geniale vondst van Mohammed, of, zo men wil, de consequentie van een soort paranoîde logica. Meteen verdwijnen alle scrupules.

Dit succes vindt een parallel in het slagen van de Sociëteit van Jezus tijdens de Contra-Reformatie. Het enthousiasme werd ook in dit geval opgewekt door de idee, dat alles direct de wil van God was, en die liet toe overal in de mate van het mogelijke de ketters te bestrijden, ze van de macht te verdrijven, en haar zelf te veroveren.

Met deze macht ging natuurlijk, zoals altijd, de inning van belastingen, tolgelden, huurgelden en dergelijke gepaard. In het Westen betekende dat, na de Renaissance, zoals in het Oosten, het mogelijk maken van een ongehoorde luxe voor de machthebbers. Kastelen en kerken werden volgepropt met kunstwerken. Kleding en festijnen slorpten veel geld op. Dienaars en knechten vormden de grote meerderheid van de omgeving van die rijken. Ook in het Westen vinden we een zekere seksuele tolerantie voor de heren: het recht van de eerste nacht (le droit de cuissage) van de heer op alle jonge meisjes die huwen in het dorp en de zeer verbreide tolerantie voor de heer om gemeenschap te hebben met de jonge meiden in zijn huishouden. In het christelijke Westen was dat evenwel nog altijd zonde. Daarom ontstaat hier geen officiële seksuele slavernij of polygamie. Heel die constellatie van factoren, van terreur over winstbejag tot godsdienstig gevoel en instinctieve bevrijding, zowel seksueel als agressief, verklaart waarom zovelen zich zo gemakkelijk bekeerden tot de islam. De gematigdheid van Mohammed en de mildheid van Allah hebben daarin een belangrijke rol gespeeld.

Naar vijfde hoofdstuk : De profeet en zijn tumor